[Fic] Hot Issue (Ch.3) [Temp*GD]
posted on 11 Jun 2008 00:04 by bojae-shinki
ยังไม่สมบูรณ์แบบ เรื่องนี้ดองนานพอๆกับเรื่องอื่นๆ 55++
หาเวลามานั่งแต่งได้น้อยมากช่วงนี้
มันก็เลยไม่ค่อยคืบหน้าเท่าไหร่
แต่ที่เอามาลงสั้นๆเนี่ย เพื่อจะบอกว่าเออ....ยังแต่งอยู่นะ ไม่ได้ทิ้ง
หรือหนีหายไปไหน...เอาไปอ่านสั้นๆกันก่อนได้มั้ยล่ะ
ตอนนี้กำลังพยายามต่อเรื่องนี้แล้วก็เรื่องอื่นๆอยู่ด้วย
ปล. เรื่อง [SF] Hot Issue น่ะเหลืออีกนิดเดียวก็จะจบแล้ว
ตอนนี้ง่วงมากเขียนต่อไม่ไหว ถ้าไงค่อยเจอกันใหม่นะ
จะรีบมาต่อให้จบแล้วล่ะ จะได้เขียนเรื่องต่อไปได้ 55++
คำเตือน : ฟิคชั่นในบลอคนี้เป็นฟิคเกี่ยวกับชายรักชาย
ใครรับไม่ได้ กรุณาปิดลงไปด้วยนะคับ
...........
.....................
Title: Hot Issue
Chapter: 3
Author: Shin-Dragon
Paring: Tempo*G-dragon
Genre: Romantic
Rate: PG-13 - NC-17
“ว่าไง...หาหลักฐานอะไรกัน น่าสนุกนะเนี่ย...” เวรกรรมของจีดีก็คราวนี้ล่ะ ถ้าพี่ดองวุคเล่นล็อคตัวผมไว้แบบนี้ผมจะรอดหรอคับ ผมอยากบอกพี่เหลือเกินว่ามันไม่สนุกเลย ไอ้การที่ใครจะมารับรู้ว่าบนร่างกายของผมมีรอยอะไรอยู่เต็มไปหมด แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดกันว่าเมื่อคืนนี้ระหว่างผมกับไอ้หน้าหล่อเทมโปนั่น มีอะไรสนุกๆทำกันหรอกนะ
“หลักฐานที่ผมหาอยู่ก็คือ.....รอยของพี่เทมป์ที่ฝากไว้ตามตัวพี่จียงอ่ะคับ.....” ปากเล็กขยับเป็นคำพูดเสียงดังฟังชัด...ไม่รอให้ใครได้ตั้งสติกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของชเวดองวุคและอิมแทบินซะก่อน คำพูดของซึงรีก็ทำเอาคนทั้งห้องร้องฮือกันด้วยความสนอกสนใจกันยิ่งกว่าเดิม
ตึง!
ตึง!!
ตึง!!!
ควอนจียงขอลาตาย....ตายมันตรงนี้แหละไม่สนแล้วว่าใครมันจะมองผมยังไง ไอ้มักเน่! ไอ้น้องทรพีไม่ได้คลานตามกันมาจากท้องแม่เดี๋ยวกันใช่มั้ย มันถึงได้กล้าทำกับผมแบบนี้
เมิงทำกรูเดือดร้อนแล้วนะ......ไอ้น้องทรพี ทรราช!!
“เก่งนี่หว่า...แสดงว่าเรื่องชินมินอาก็เคลียร์กันจบแล้วใช่มั้ยเนี่ย” อิมแทบินเดินเข้าไปหาเทมป์ที่ยืนจ้องมองมาทางผมอยู่ตลอด อย่าไปแสดงกิริยาอะไรให้พี่แทบินจับได้เชียวนะเว่ย ไม่งั้นสนุกปากพี่สองคนเขานักล่ะ แค่ไอ้ 3 ตัวนี้ผมก็จะตายอยู่แล้ว
เทมป์หันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ข้างๆที่ใบหน้าระบายไปด้วยยิ้มเจ้าเล่ห์มากมาย พี่อย่ายิ้มแบบนั้นได้มั้ยครับ ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกสัมภาษณ์ว่าเมื่อคืนนี้ลงเอยกันยังไง ผมทำภารกิจสำเร็จไปทั้งหมดกี่ครั้ง มีความสุขดีมั้ยกับการที่ได้นอนกับจียง แล้วรอยที่ซึงรีกำลังหานั่นน่ะมันมีกี่รอยกัน โอย.....นี่ผมคิดมากเกินไปหรือเพราะผมอ่านรอยยิ้มแบบนั้นของพี่แทบินออกวะครับเนี่ย
“ว่าแต่พี่เทมป์ทำรอยไว้ตรงไหนบ้างอ่ะฮะ....ผมตั้งใจจะหาเองนะแต่ว่าผมก็เกรงใจพี่เหมือนกันที่ทำแบบนั้น แต่ก็นะอยากรู้อ่ะ...บอกหน่อยเร็ว” ไปเกรงใจไอ้เทมป์มันทำไมล่ะครับ มันไม่ใช่คนที่ถูกคร่อม ไม่ใช่คนถูกรั้งเสื้อ ไม่ใช่คนที่จะมาเล่นมวยปล้ำกับแกด้วยเอ้า!...และคนที่แกควรจะเกรงใจน่ะมันฉันต่างหาก!!
ร่างสูงหันไปมองปฏิกิริยาอยากรู้อยากเห็นของน้องคนเล็ก ก่อนจะมองทุกคนที่กำลังจ้องมาทางเขาด้วยแววตาเป็นประกาย หากแต่เพียงคนเดียวที่สบมองมาอย่างอ้อนวอน...โดดเด่นที่สุด หรือเป็นเพราะว่าเขาประทับใจในแววตาแบบนี้มาตั้งแต่แรกเห็นอยู่แล้วก็ไม่รู้
เป็นบ้าอะไรกันไปหมดวะเนี่ยถึงดูสนุกกับเรื่องของเขาและเทมป์กันจัง...อยากรู้มากมั้ย คราวหน้าแม่งเอากล้องวีดีโอไปติดห้องมันเลยดิครับ....ฮึ้ย!! ควอนจียงอยากประชด! แต่ก็รู้ว่าถ้าประชดไปตัวเองจะเดือดร้อนเปล่าๆ คนพวกนี้ใช้คำประชดไม่ได้ครับ เพราะถ้าประชดแล้วมันเอาจริงกันด้วย ฉะนั้นก็แอบกระฟัดกระเฟียดในใจคนเดียวแบบนี้แหละปลอดภัยที่สุด!.........
“ที่แน่ๆ ฉันเห็นรอยที่ซอกคอแล้ว” จียงสะดุ้งด้วยความตกใจ พี่ดองวุครั้งคอเสื้อของเขาลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ อ๊าก!!.........โธ่เว้ย...พี่ครับ นี่ถ้าไม่เคารพรักและนับถือกันจริงผมขอยันพี่ติดข้างฝาผนังนู่นเลยได้มั้ย
หลังจากที่พี่ดองวุคพูดจบทุกคนก็หันมาจ้องที่คอผมอย่างนึกสนุกสนานกับการจับผิด ไอ้เทมป์มันยืนเอามือตบหน้าผากตัวเองอย่างชิบหายวายวอด พี่แทบินหัวเราะลั่นอย่างสะใจราวกับพี่ดองวุคกำลังจะมีลูกให้อุ้ม พระเจ้าครับผมพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ
“งั้นที่เมื่อคืนพี่แทยังให้พวกผมดูการ์ตูนเสียงดังนั่นก็เพราะว่า..............” แดซองถูกให้ค้างคำพูดไว้ด้วยสายตาของแทยังที่ไม่อยากให้จียงรู้ว่านั่นก็เป็นหนึ่งในแผนการของเขา แผนป้อนจียงเข้าปากพี่เทมป์น่ะ
แต่สายไปมั้ยแทยังเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าลีดเดอร์กำลังทำท่าเอานิ้วปาดที่คอเป็นสัญลักษณ์ว่าเมิงตายแน่ๆ
ไอ้เพื่อนเนรคุณ.....
เกิดมาเตี้ยชาตินี้ไม่พอใช่มั้ย อยากเตี้ยไปถึงชาติหน้าด้วยรึยังไง!!
“ทำไมต้องดูการ์ตูนเสียงดังด้วยวะ....แทยัง” พี่ดองวุคท้าวสะเอวถามสีหน้ายิ้มกริ่มแบบนั้นก็แสดงว่ารู้แล้วว่าทำไม......แต่ที่ถามเนี่ยเพื่อให้ผมอายใช่มั้ยพี่.....
ขอบคุณ!
“อ๋อ....ไอ้การ์ตูนโดเรม่อนเมื่อคืนนี้ เป็นฝีมือพวกนายใช่มั้ย....ห๊ะ!” ที่มันเปิดเสียงโดเรม่อนดังๆกลบเสียงครางหวานๆของจียงเพราะเป็นแผนการหนึ่งของพวกมันใช่มั้ย มองในแง่ดีก็ดีตรงที่เขาเองไม่อยากให้ใครได้ยินเสียงครางนั่นของจียงเหมือนกันนอกจากเขาแค่คนเดียว แต่ว่าไอ้การที่มันเปิดดังซะจนกลบเสียงของจียงนี่มันคนละเรื่องกันเว่ย กูจะเคลียร์กับใครก่อนดี เจ้าของแผ่นหนังโดเรม่อนหรือไอ้เตี้ยจอมวางแผน
“เอาน่าๆจะโมโหไปทำไม...น้องๆก็หวังดี แค่พวกนายเข้าใจกันได้ก็ดีแล้ว” แทบินพยายามไกล่เกลี่ยให้แต่ก็ยังยิ้มสะใจอยู่ลึกๆ ที่เขาว่ากันว่า แทเว่นคู่นรกนี่มันคงจะจริงอย่างที่เขาว่ากันนั่นแหละคับ
โดยเฉพาะพี่ดองวุคที่กำลังพยายามจะล้วงคอเสื้อของจียงตอนเผลออีกครั้งนี่ด้วย
หมับ!!
“พอเหอะพี่....เอาเป็นว่าพวกผมสองคนเป็นอย่างที่พวกพี่คิด โอเคมั้ยคับ” ให้ตายเหอะพยักหน้ารับกันแมร่มทุกคนเลย ไอ้ตัวแสบซึงรี.....ยิ้มแก้มจะฉีกแล้วนั่น ให้มันฉีกจริงๆเลยดีมั้ย สาธุ!!
TO BE CON >>Full Part!!
Chapter: 3
Author: Shin-Dragon
Paring: Tempo*G-dragon
Genre: Romantic
Rate: PG-13 - NC-17
“ว่าไง...หาหลักฐานอะไรกัน น่าสนุกนะเนี่ย...” เวรกรรมของจีดีก็คราวนี้ล่ะ ถ้าพี่ดองวุคเล่นล็อคตัวผมไว้แบบนี้ผมจะรอดหรอคับ ผมอยากบอกพี่เหลือเกินว่ามันไม่สนุกเลย ไอ้การที่ใครจะมารับรู้ว่าบนร่างกายของผมมีรอยอะไรอยู่เต็มไปหมด แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดกันว่าเมื่อคืนนี้ระหว่างผมกับไอ้หน้าหล่อเทมโปนั่น มีอะไรสนุกๆทำกันหรอกนะ
“หลักฐานที่ผมหาอยู่ก็คือ.....รอยของพี่เทมป์ที่ฝากไว้ตามตัวพี่จียงอ่ะคับ.....” ปากเล็กขยับเป็นคำพูดเสียงดังฟังชัด...ไม่รอให้ใครได้ตั้งสติกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของชเวดองวุคและอิมแทบินซะก่อน คำพูดของซึงรีก็ทำเอาคนทั้งห้องร้องฮือกันด้วยความสนอกสนใจกันยิ่งกว่าเดิม
ตึง!
ตึง!!
ตึง!!!
ควอนจียงขอลาตาย....ตายมันตรงนี้แหละไม่สนแล้วว่าใครมันจะมองผมยังไง ไอ้มักเน่! ไอ้น้องทรพีไม่ได้คลานตามกันมาจากท้องแม่เดี๋ยวกันใช่มั้ย มันถึงได้กล้าทำกับผมแบบนี้
เมิงทำกรูเดือดร้อนแล้วนะ......ไอ้น้องทรพี ทรราช!!
“เก่งนี่หว่า...แสดงว่าเรื่องชินมินอาก็เคลียร์กันจบแล้วใช่มั้ยเนี่ย” อิมแทบินเดินเข้าไปหาเทมป์ที่ยืนจ้องมองมาทางผมอยู่ตลอด อย่าไปแสดงกิริยาอะไรให้พี่แทบินจับได้เชียวนะเว่ย ไม่งั้นสนุกปากพี่สองคนเขานักล่ะ แค่ไอ้ 3 ตัวนี้ผมก็จะตายอยู่แล้ว
เทมป์หันกลับมามองคนที่ยืนอยู่ข้างๆที่ใบหน้าระบายไปด้วยยิ้มเจ้าเล่ห์มากมาย พี่อย่ายิ้มแบบนั้นได้มั้ยครับ ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกสัมภาษณ์ว่าเมื่อคืนนี้ลงเอยกันยังไง ผมทำภารกิจสำเร็จไปทั้งหมดกี่ครั้ง มีความสุขดีมั้ยกับการที่ได้นอนกับจียง แล้วรอยที่ซึงรีกำลังหานั่นน่ะมันมีกี่รอยกัน โอย.....นี่ผมคิดมากเกินไปหรือเพราะผมอ่านรอยยิ้มแบบนั้นของพี่แทบินออกวะครับเนี่ย
“ว่าแต่พี่เทมป์ทำรอยไว้ตรงไหนบ้างอ่ะฮะ....ผมตั้งใจจะหาเองนะแต่ว่าผมก็เกรงใจพี่เหมือนกันที่ทำแบบนั้น แต่ก็นะอยากรู้อ่ะ...บอกหน่อยเร็ว” ไปเกรงใจไอ้เทมป์มันทำไมล่ะครับ มันไม่ใช่คนที่ถูกคร่อม ไม่ใช่คนถูกรั้งเสื้อ ไม่ใช่คนที่จะมาเล่นมวยปล้ำกับแกด้วยเอ้า!...และคนที่แกควรจะเกรงใจน่ะมันฉันต่างหาก!!
ร่างสูงหันไปมองปฏิกิริยาอยากรู้อยากเห็นของน้องคนเล็ก ก่อนจะมองทุกคนที่กำลังจ้องมาทางเขาด้วยแววตาเป็นประกาย หากแต่เพียงคนเดียวที่สบมองมาอย่างอ้อนวอน...โดดเด่นที่สุด หรือเป็นเพราะว่าเขาประทับใจในแววตาแบบนี้มาตั้งแต่แรกเห็นอยู่แล้วก็ไม่รู้
เป็นบ้าอะไรกันไปหมดวะเนี่ยถึงดูสนุกกับเรื่องของเขาและเทมป์กันจัง...อยากรู้มากมั้ย คราวหน้าแม่งเอากล้องวีดีโอไปติดห้องมันเลยดิครับ....ฮึ้ย!! ควอนจียงอยากประชด! แต่ก็รู้ว่าถ้าประชดไปตัวเองจะเดือดร้อนเปล่าๆ คนพวกนี้ใช้คำประชดไม่ได้ครับ เพราะถ้าประชดแล้วมันเอาจริงกันด้วย ฉะนั้นก็แอบกระฟัดกระเฟียดในใจคนเดียวแบบนี้แหละปลอดภัยที่สุด!.........
“ที่แน่ๆ ฉันเห็นรอยที่ซอกคอแล้ว” จียงสะดุ้งด้วยความตกใจ พี่ดองวุครั้งคอเสื้อของเขาลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ อ๊าก!!.........โธ่เว้ย...พี่ครับ นี่ถ้าไม่เคารพรักและนับถือกันจริงผมขอยันพี่ติดข้างฝาผนังนู่นเลยได้มั้ย
หลังจากที่พี่ดองวุคพูดจบทุกคนก็หันมาจ้องที่คอผมอย่างนึกสนุกสนานกับการจับผิด ไอ้เทมป์มันยืนเอามือตบหน้าผากตัวเองอย่างชิบหายวายวอด พี่แทบินหัวเราะลั่นอย่างสะใจราวกับพี่ดองวุคกำลังจะมีลูกให้อุ้ม พระเจ้าครับผมพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ
“งั้นที่เมื่อคืนพี่แทยังให้พวกผมดูการ์ตูนเสียงดังนั่นก็เพราะว่า..............” แดซองถูกให้ค้างคำพูดไว้ด้วยสายตาของแทยังที่ไม่อยากให้จียงรู้ว่านั่นก็เป็นหนึ่งในแผนการของเขา แผนป้อนจียงเข้าปากพี่เทมป์น่ะ
แต่สายไปมั้ยแทยังเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าลีดเดอร์กำลังทำท่าเอานิ้วปาดที่คอเป็นสัญลักษณ์ว่าเมิงตายแน่ๆ
ไอ้เพื่อนเนรคุณ.....
เกิดมาเตี้ยชาตินี้ไม่พอใช่มั้ย อยากเตี้ยไปถึงชาติหน้าด้วยรึยังไง!!
“ทำไมต้องดูการ์ตูนเสียงดังด้วยวะ....แทยัง” พี่ดองวุคท้าวสะเอวถามสีหน้ายิ้มกริ่มแบบนั้นก็แสดงว่ารู้แล้วว่าทำไม......แต่ที่ถามเนี่ยเพื่อให้ผมอายใช่มั้ยพี่.....
ขอบคุณ!
“อ๋อ....ไอ้การ์ตูนโดเรม่อนเมื่อคืนนี้ เป็นฝีมือพวกนายใช่มั้ย....ห๊ะ!” ที่มันเปิดเสียงโดเรม่อนดังๆกลบเสียงครางหวานๆของจียงเพราะเป็นแผนการหนึ่งของพวกมันใช่มั้ย มองในแง่ดีก็ดีตรงที่เขาเองไม่อยากให้ใครได้ยินเสียงครางนั่นของจียงเหมือนกันนอกจากเขาแค่คนเดียว แต่ว่าไอ้การที่มันเปิดดังซะจนกลบเสียงของจียงนี่มันคนละเรื่องกันเว่ย กูจะเคลียร์กับใครก่อนดี เจ้าของแผ่นหนังโดเรม่อนหรือไอ้เตี้ยจอมวางแผน
“เอาน่าๆจะโมโหไปทำไม...น้องๆก็หวังดี แค่พวกนายเข้าใจกันได้ก็ดีแล้ว” แทบินพยายามไกล่เกลี่ยให้แต่ก็ยังยิ้มสะใจอยู่ลึกๆ ที่เขาว่ากันว่า แทเว่นคู่นรกนี่มันคงจะจริงอย่างที่เขาว่ากันนั่นแหละคับ
โดยเฉพาะพี่ดองวุคที่กำลังพยายามจะล้วงคอเสื้อของจียงตอนเผลออีกครั้งนี่ด้วย
หมับ!!
“พอเหอะพี่....เอาเป็นว่าพวกผมสองคนเป็นอย่างที่พวกพี่คิด โอเคมั้ยคับ” ให้ตายเหอะพยักหน้ารับกันแมร่มทุกคนเลย ไอ้ตัวแสบซึงรี.....ยิ้มแก้มจะฉีกแล้วนั่น ให้มันฉีกจริงๆเลยดีมั้ย สาธุ!!
TO BE CON >>Full Part!!
555+ งานนี้ โทษ ซึงริ คนเดียวเลย
เพราะความอยากรู้อยากเห็นแท้ๆ
คนอื่นรู้หมดเลย เอิ๊กกก
รอ Fullpart จ้า
#1 By Pantipaza_VIP on 2008-06-11 10:41